* Mansiyon Ödülü Alan Proje;
Banyo, dilimize İtalyanca karşılığı olan ‘Bagno’ kelimesinden, İtalyanca’ya da Roma döneminde resmi dil olan Latinceki ‘Balneum’ sözcüğünden türeyerek geçmiştir. ‘Balneum’ bizim hamam ya da kaplıca olarak tanımladığımız mekanlara verilen bir isimdi ve bu mekanlar sıcak suyun, temizlenmenin, yenilenmenin, dirilmenin, rahatlamanın vücut bulduğu mekanlardı. Eskinin hamamı ve bugünün S.P.A.’sı kişisel banyolarımızda oluşturamadığımız imkanların sağlandığı sağlık merkezleridir aslında, zaten Latince bir kısaltma olan S.P.A.’nın Türkçe karşılığı ‘suyla gelen sağlık’tır.
Su, hayatımızın kaynağı olduğu gibi, sağlığımızın da en güçlü dayanağıdır. Banyolar da bu ihtiyaçları karşıladığımız mekanlardır. Günümüzün kalabalık şehirlerinde hergün yaşanan stres ve koşuşturmanın, öncesinde ve sonrasında hemen hemen her insan biraz rahatlamak ve günlük stresinden uzaklaşmak için kendini sıcak suyun hikmetine bırakıyor.

Koçtaş ürünleri ile tasarlanan ‘Banyo’, hem Yunak hem de Spa merkezi gibi bir işleve sahip olacak. Mesela, sabah erkenden uyanıp, çıplak ayaklarla banyoya adım attığınızda döşemedeki ahşap karolar sayesinde içiniz ürpermeyecek ya da alelacele aynanın önüne terliksiz bir şekilde geçtiğinizde çorabınız hiç ıslanmayacak, çünkü su çoktan ahşap karolar arasından drenaj boşluğuna süzülmüş olacak.
İş için yola koyulmadan önce doğu penceresinden süzülen sabah güneşiyle beraber, negatif elektriğinizi sömüren yuvarlak çakıltaşları üzerinde duşunuzu alıp, amiyane tabirle güne ‘çakı gibi’ başlayacaksınız. Kış aylarında, ana ısıtma hattınıza bağlı yerden ısıtma sayesinde çakıl taşları, basmanız için her zaman en uygun sıcaklıkta olacak.

İstanbul gibi büyük bir şehirde yaşayan, çalışan, trafiğinde yol alan herhangi bir kişinin hakkı olan bu banyo,öneriye göre evin dış cephesinden dışarıya uzanan bir parçasının içinde yer almakta. İki penceresi doğu ve batı eksenine dik olarak yerleştirilmiş banyonun organizasyonu pencerelere göre yapılmış olsa da, pencerelerin yerleri ve boyutları değiştirilerek bir çok 4′e 4 kare planlı bir banyoya uygulanabilir. Çünkü herkesin işten döndükten sonra iyi bir banyo yapmaya ve rahatlamaya hakkı var. Gün batımına doğru yorgun argın bir vaziyette işten dönen siz, kravatınızı, bluzunuzu bir kenara atıp içi dolu bir jakuzinin sıcak, rahatlatıcı, stresten uzaklaştıran masajının tadını, dışarıyı izleyerek ya da perdeyi kapatıp, ışığı yavaşça kıstıktan sonra açtığınız sakin bir müziğin tadını, tek başınıza ya da bir yakınınızla çıkartma hakkına sahipsiniz.
Herkesin olduğu gibi sizin de biraz rahatlamaya ve yavaşlamaya ihtiyacınız var, banyonuzdaki raftan bir kitap/dergi seçip sıcak suyun içinde zaman geçirmek artık sizin elinizde.

* Son Aşamada Elenen Proje;

Lüks bir villaya sahipseniz, eğer, bahçesindeki havuzda ferahlarken aynı zamanda televizyon izleyebilirsiniz. Evinizi düşündüğümüzde, belki havuzu gören bir odanız bile vardır ve diyelim ki etrafınızda olup bitenleri de rahatlıkla izleyebilir, takip edebilirsiniz şimdi durup, bu söylediklerimizin tam aksini bir düşünelim;
En fazla iki kişi yaşayabileceğiniz küçücük bir eviniz olsun, belki yanlızca bir pencere ile dışarıya açılabilen tek bir hacim. İşte tam da böyle bir evde insanların rahatlama, ıslanma, durulanma ihtiyacını giderebilecek tek yer banyo olmasına rağmen, bu ıslak mekanlar çoğu zaman arka plana atılmış, evinizin bir köşesine, havalandırma boşluğunun yanıbaşına konumlandırılmıştır.

“BANYO ver.2.0” banyo denilen mekana getirilen yeni bir yorumun adıdır. Modern yaşamın Türkiye’deki yeni aktörü, stüdyo tipi konut kullanıcıları için, banyonun da diğer mekanlara denk bir değerde olabileceği fikri üzerine giderek, total hacmin içine banyoyu dahil edip, geriye kalan ihtiyaç alanlarını da etrafına yerleştirmiştir.

Serbest planlı konutun orta yerine yerleştirilmiş küvetin evin penceresi ile aynı hizada olması, güneş ışınlarının duş alınan bölgeye kadar girip açık havada yıkanıyormuş ya da yağmur yağarken yağmurda ıslanıyormuş hissini vermesini amaçlamıştır. Lüks bir eviniz olmasa bile sabah işe gitmeden önce duş alırken bir yandan televizyon izleyebilir ya da bir tatil günü küvette dinlenirken izlemeyi istediğiniz bir filmi/diziyi takip edebilirsiniz. Kullanıcıların total hacim üzerindeki egemenliğini pek bozmamak adına küvetin iki yanında bulunan ana şaftları da gizleyen taşıyıcı duvarların, tüm hacmi boşluklu olarak ayırması düşünülmüştür. Gerekli zamanlarda mahremiyete biraz daha hakim olmak düşüncesi ile de bu taşıyıcılara dik cam bölmeler, gerekli yerlerde opaklığı sağlamak için stor perdeler eklenmiştir.
Küvetin hemen yanında bir yatak ve yaşam alanı, diğer yanda ise bir iç bahçe konumlanmıştır. Kapalı hacimde açık alan hissinin oluşturulması ve su ile ilişkinin sürekli olması istenmiştir.

* Ödül Alanlar Listesini görmek için;
tıklayınız

Eski Foça yarım adasının güneybatı sırtlarına bakan burnun hemen ucunda yeralan arazi, mevcut yazlık binaların denize bakan cepheleri ile komşu. Kütüphanenin ardında kalacak yazlıkların manzarı bütünüyle kesilmemeli, belirli açılardan denizin görülmesine olanak tanınmalı.

Bina birkaç farklı birime bölünürse zemin kotun manzarasının kesilmemesi için bloklar arası trafiğin üst kotta yapılması gerekebilir. Yükseltilmiş bir patika hem manzarayı kesmeden ulaşımı sağlar, hem de düz arazi 3.boyutta bir hareket kazanıp blokları daha tanımlı hale getirir.

Dev kitap rafları, döşemelerce kesilmeyen, ana strüktürün parçası olan sürekli raflar çekirdeğe yerleşirse ilk fikirler yeterince iyi çalışmayabilir.

Sürekli raflar ceperde, dolaşım ağı merkezde olmalı. Yükseltilmiş patika merkezdeki dolaşım ağlarını birbirine, ağır kütleli kutuları deforme edip, delerek birbirine bağlıyor.

Kamusal alan ile özel alan sağır bir duvar yerine yapay bir peyzaj ve dolgu yükseltiler ile birbirinden ayrılıyor. Yamaca yerleşen şezlongların hepsi eğim sayesinde denizi kesintisiz görebiliyor .



Ara aşamalardan sonra vaziyet planı tekrar elden geçiriliyor. 3 blok bir ritm ile kayarak araziye yerleşiyor.

İç mekan düzenlemesi ve ilk kararlar..

Güney cephesinin hepsi raf olarak düzenleniyor ki güneşlenme miktarının en çok olduğu cepheden direkt gün ışığı ve onun ısıtıcı etkisi iç mekanı etkilemesin. Doğu ve Batı cephelerindeki güneş kırıcı çekilmiş metal levhalar, direkt gün ışığını kesip yansıma ışığın geçişine izin verip iç mekanın daha homojen aydınlanmasına katkı sağlıyor. Cepheler gibi çatının da aynı malzeme ile devam etmesi aynı zamanda monolitik bir kütle algısına katkı sağlıyor. Çift cidarlı sistemin iç katmanı tamamen cam olduğundan kütüphanenin hemen hemen her noktasından dışarısı gözüküyor.

* Teknik Çizimler

Proje raporu;
Taşkışla Binası’nın onarımı ve temizlenmesi için başlayan restorasyon projesi yaklaşık olarak iki yıldır devam etmekte. Ortabahçe’nin muhtelif cephelerine sırayla kurulan iş iskeleleri, kampüs yaşamından zaten kopuk olan Taşkışla öğrencilerinin ve diğer kullanıcılarının, ‘hayat’ olarak gördükleri iç avlunun kullanımı önce kısıtlamış, sonra projenin vardığı aşamalar sonucunda avluyu neredeyse kullanılmaz hale getirmiş durumda. Uzun zamandan bu yanaOrtabahçe’dekivarlığını sürdüren iş iskeleleri, öğrenciler tarafından Ortabahçe ile özdeşleştirilmeye, hatta iş iskelelerinin ‘potansiyel’leri üzerine konuşulmaya başlanır. İki yıl evvel dış cephede başlayan restorasyon, Ortabahçeye geçtikten sonra, sert yüzünü gösterir, uzun yılların bütün yaşanmışlıklarını çekiçler ve matkaplarla yerle bir eder ve yerine eski kopyası yeni bir cephe kondurur. İş iskelerinin potansiyelini gözleyen öğrenciler, bu durumuda gözden kaçırmazlar. Proje, iş iskelerinin mekan oluşturma potansiyelleri ve restorasyon projesinin oluşturduğu kimliksiz yapıyayeniden birkimlik kazandırılması üzerinedir.Taşkışla’nın askeri kimliği çok uzun yıllar önce kaybolur, depremler ve yangınlar geçirir, yapılan devir işlerinden ve onarımlardan sonra bu günlere gelir. Tarih boyunca birçok kez kimliğini yenileyen Taşkışla, bugün yapılan onarım çalışmalarısonucunda bir dönemin daha sonuna gelir. Bu dönemin ve dolaylı olarak bir sonraki dönemin kimliğini belirleyecek olan kişiler/öğrenciler bizleriz.
Mimari Eğitim verilen bir binanın, mimari eğitim veren kurumun ‘yüzü’ olduğu yadsınamaz. Aldığımız eğitim bizlere, doğru olanın, ‘bu’ Ortabahçe olmadığını söylüyor. İnteraktifliğin, dijital dünyanın olanaklarının, sürdürülebilirliğin, yaşayan binaların konuşulduğu şu dönemde, Ortabahçe’nin bu haliyle günümüzün ritmini yakalayamadığı açıktır. Sadece belirli oranların baz alındığı, simetrinin gözönünde tutulduğu, 19.yy ikonik yapıların birçok özelliğini taşıyan bu cephelerin, çağdaş mimarlık eğitimi veren kurumun, görünen ‘yüzü’ olması beklenemez.Sadece duvar ve duvar boşluklarından oluşan cephelere ‘yeni’ işlevler verilmesi, kullanıcı ile birebir bir ilişkiye girmesi, günün gerekliliklerinin yanında bir yüzyıl öncesinin de izlerini taşımaya devam etmesi gerekmekte.
Ortabahçe’deki iş iskelerinin taşıdığı mekânsal potansiyeli, kinetik hale geçirmek projenin ana amacı. İş iskelesi model alınarak oluşturulan strüktür, öncelikle cepheye paralel döşemelerin, merdivenlerin, boşlukların ve mimarlık fakültesi öğrencilerinin kendi kendilerine yaratacakları diğer potansiyellerin altlığını oluşturmakta; cepheyi mimari dekor olmaktan kurtarıp,kullanıcısı ile birlikte yaşayan (interaktif) bir alan haline getirmekte.Bir ayrıtı 230cm olan küplerden(küp hücrelerden) oluşan bu modüler strüktür; cepheye, Ortabahçe’nin muhtelif bölgelerine, belirli standartları takip etmek koşuluyla istenilen biçimde inşa edilebilmekte. Mimarlık öğrencilerine ayrılan bu hücreler, öğrencinin kendi fikirlerini uygulabileceği, çeşitli potansiyelleri arayabileceği/deneyebileceği bir birim haline gelmekte. Öğrenci’nin aldığı mimari eğitimi anında pratiğe dökebileceği, özgürce uygulayabileceğibir birim. Önerilen proje ileher öğrencinin, okulda bulunduğu süre boyunca sahip olacağıbu küçük birimlerden oluşan büyük bir ‘İnteraktif eğitim ve üretim’ komünü rolüne soyundurulmakta, bugünkü Ortabahçe.
Cepheye paralel olarak gelişen strüktür aynı zamanda 3. Bir boyut kazanarak, Ortabahçe’nin ağaçları etrafından, yanından dolanarak, yeri gelince içinden geçerek, Ortabahçe’nin bilinen ‘dekor’ cephesinin tekdüzeliğini -3. Boyuta taşarak, 2.boyutu bozarak-aynen tekrar etmiyor. Yatayda gelişen 3.boyut, 4 tarafı çevrili Ortabahçe çukurunun dışına çıkmak isteyip, yeryüzünün negatif ve pozitif yönlerinde farklı şiddetlerde gelişim gösteriyor ve Ortabahçe kullanıcılarını ‘ezberbozar’ bir deneyime şahit etmeye davet ediyor.

Charette’in resmi sitesi için;
tıklayınız

Oğuz Emre Bal’ın 24 saatlik maratondan görüntüler ile hazırladığı film;

Mimarlık Eğitim Derneği’nin her sene düzenlediği proje yarışmasının 2010 yılı kazananları belli oldu. Yunus Emre Kara’nın “Gaziantep Öğrenci Evleri” projesi, 3.yıl kategorisinde, Haliç Üniversitesi öğrencisi Bengihan Fındık’ın ardından ikincilik ödülü almaya hak kazandı.

* Projeyi incelemek için;
tıklayınız

Yarışmaya gönderilen projelerin ‘stüdyo’ dersleri kapsamında yapılmış olması ve yapıldığı dönemdeki diğer projeler ile yarışıyor olması, MİMED’in yaptığı yarışmayı diğer yarışmalar arasında ayrı bir yere koyuyor. Öğrencilerin yanısıra dolaylı yoldan yarışan mimarlık okulları arasında İTÜ Taşkışla’nın deyim yerindeyse ‘ezici’ bir üstünlüğü söz konusu. Dört kategoriden üçünün birincilikleri İstanbul Kültür, Haliç ve ODTÜ Mimarlık Fakülteleri arasından çıksa da ikincilikler ve jüri özel ödülleri büyük oranda İTÜ öğrencilerinin oldu.

- Proje Yürütücüleri;
* Yrd. Doç. Dr. Hüseyin Kahvecioğlu
* Yrd. Doç. Dr. Nurbin Paker Kahvecioğlu

Nisan ayında kazananların belli olduğu yarışmanın uygulama hakkı kazanan projesi, 5 Temmuz’da İstanbul İstinye Park Alışveriş Merkezin’de açıldı. Re-enkarne, 1 ay boyunca ekolojik yaşamı destekleyen birçok kuruma ev sahipliği yaptıktan sonra İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörlük Binası’na taşınacak ve sergi işlevini sürdürmeye devam edecek.

Projeyi incelemek için;
tıklayınız